Fonksiyonel gruplar
Fibrolitik (selülolitik) bakteriler
Bitki lifine tutunur ve yavaşça parçalarlar. Düşük pH’a duyarlıdırlar: pH uzun süre düşük kaldığında lif sindirimi azalma eğilimindedir. ör. Fibrobacter, Ruminococcus
Amilolitik bakteriler
Nişasta bol olduğunda hızla çoğalırlar. Hızlı fermente olan nişastanın ani artışı laktat üreticilerini öne çıkarabilir. ör. Streptococcus bovis, Ruminobacter
Laktat kullanan bakteriler
Laktatı daha zayıf asitlere dönüştürürler. Laktat üreticilerinden daha yavaş adapte olurlar; kademeli rasyon geçişinin önemli olmasının bir nedeni budur. ör. Megasphaera, Selenomonas
Proteolitik bakteriler
Rumende yıkılabilir proteini parçalarlar. Yeterli fermente olabilir enerji varsa amonyak mikrobiyal büyüme için kullanılır. ör. Prevotella
Metanojenik arkeler
Hidrojeni kullanarak metan oluştururlar; bu fermantasyonun sürmesini sağlar ama inek için enerji kaybıdır. Propiyonatça zengin fermantasyon metan için daha az H₂ bırakma eğilimindedir. ör. Methanobrevibacter
Protozoalar
Nişasta ve bakterileri yutarlar; bu hızlı nişasta fermantasyonunu yumuşatabilir. pH uzun süre düşük kaldığında genellikle azalırlar. ör. entodiniomorf siliyatlar
Anaerobik mantarlar
Rizoitleriyle sert bitki dokusuna girer ve onu bakterilere açarlar. Uzun lifli rasyonlarda öne çıkarlar. Neocallimastigomycota
Rasyon senaryoları
- Dengeli rasyon: Lif ve nişasta fermantasyonu birlikte yürür; asitler benzer hızda üretilip uzaklaştırılır.
- Yüksek nişasta: Amilolitik aktivite ve propiyonat artar. pH uzun süre düşük kalırsa fibrolitik aktivite azalma eğilimindedir.
- Yüksek kaba yem: Lif parçalayıcılar ve mantarlar baskındır; asetatça zengin fermantasyon ve birim yem başına daha fazla metan görülme eğilimindedir.
- Düşük efektif lif: Daha az çiğneme ve tükürük: tamponlama azalır, rumen matı zayıflar ve lif parçalayıcılar dezavantajlı duruma düşer.
- Ani tahıl artışı: Nişasta fermente edenler saatler içinde tepki verirken laktat kullananlar geride kalır; laktat birikebilir. Tahılın adım adım artırılmasının nedeni budur.
- Kademeli adaptasyon: Zaman tanındığında laktat kullananlar ve rumen papillaları adapte olur; aynı nişasta düzeyi daha az bozulmayla karşılanır.